Pokazywanie postów oznaczonych etykietą niepełnosprawni - niepełnoprawni. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą niepełnosprawni - niepełnoprawni. Pokaż wszystkie posty

30.5.13

List otwarty w/s 1%

Na wielu blogach został już opublikowany list walczącej Babci Gosi. Wielu z Was zna już pewnie jego treść.
Ale momencik, nie odchodźcie.
Jeśli już wcześniej przeczytałeś list, przejdź do końca posta a dowiesz się jakie kroki zostały poczynione.
Tych którzy pierwszy raz trafili na list, zapraszam do lektury.
Przedmiot sprawy, której dotyczy list:
Protest w/s likwidacji możliwości przekazywania 1% podatku na rzecz indywidualnych osób objętych opieką organizacji pożytku publicznego (Podopiecznych Fundacji, Stowarzyszeń)

21.5.13

Moja prawda



Prawda jest taka, że żadne dziecko nie powinno cierpieć, nie powinno chorować, umierać.
Prawda jest taka że żadne dziecko, żadna rodzina nie powinna być pozostawiona z chorobą samym sobie, nie powinni prosić, błagać. 
To leży w obowiązku sprawujących władzę najwyższą, zapewnić opiekę swoim obywatelom, brać za to odpowiedzialność. Tak jak matka bierze odpowiedzialność za swoje dziecko. Jeśli nie znają na to recepty, niech pozostaną na niższych szczeblach władzy!!!

19.5.13

Dalczego 1/2?

Dzisiaj nie miało być posta, chociaż jest o czym pisać. 
Wspaniały piątkowy festyn w Ośrodku Alusia, z którego jedną fotkę już ujawniłam. Mąż oczywiście musiał wziąć wolne, żeby pomóc mi zapanować nad całą trójką, w miejscu gdzie atrakcja goni atrakcję, a każde dziecko chce w inną stronę. A może nie powinien, może mogliśmy sobie odpuścić występ Naszego artysty. Przecież po występnie gdy inne dzieci bawiły się z towarzystwie rodziców, Aleksem spokojnie zajęła by się jakaś Ciocia.
 Jednak ten weekend, z uwagi że akcja w Siepomaga ruszyła, postanowiłam pławić się w rodzinnej atmosferze. Spędzić czas z dziećmi a nie wystawiając allegro. Poszaleliśmy, pospacerowaliśmy, popatrzeliśmy jak krople deszczu spływają po szybie, po burzy otworzyłam okno i upajaliśmy się świeżym powietrzem, dopatrując się znajomych kształtów w chmurach. A wieczorem u boku męża zanurzyłam się w lekturze i pomilczeliśmy.
Odrobina spokoju, trzeba się czasami wyłączyć.

Przed snem zajrzałam jeszcze do sieci i zobaczyłam że cudowna kobieta, mama dzielnego Frania, zaapelowała na Jego blogu o pomoc dla Aleksa.
Aguś dziękuję Ci serdecznie z całego serca, Twoje wpisy działają cuda. 
Jak zwkyle się wzruszyłam, zawsze się wzruszam gdy ktoś pisze o Aleksie.
A pod wpisem komentarz. Komentarz jest anonimowy, z resztą jakby inaczej, więc pozwolę sobie zacytować.

No już zamierzałam wpłacić parę groszy, ale doczytałam się, że mama Aleksa nie pracuje, bo zajmuje się synkiem, co rozumiem; natomiast tata Aleksa pracuje na 1/2 etatu, żeby być do dyspozycji lekarzy itp., czego (biorąc pod uwagę, że mają w sumie piątkę dzieci) nie rozumiem....

Najpierw chciałam napisać odpowiedź w komentarzu. Wyszło tego za dużo, więc postanowiłam zrobić z komentarza post. A nóż widelec może kogoś jeszcze męczy fakt, że mój mąż obija się pracując jedynie na 1/2 etatu.